ساز دل - خاک سرد

دلنوشته های من


	خاک سرد ای که با بودن تو ، زندگی زیبا شد آنکه با رفتن تو ، این دلم تنها شد دیگران تقدیر را تعبیر رفتن می کنند با همه تنهایی و دیوانگی سر می کنند من همه عشقم به همراه تو رفت زندگی بار حقیقت بست و رفت بی تو من درمانده ای بی جان شدم از غمت همچون غریبان ، گم شدم رفتی و باور ندارم خاک آغوشت گرفت من نمی دانم ، چگونه او تو را از من گرفت باقدمهایت چه کم میشدازاین دنیای سرد تا همیشه هدیه شد برمهربانم خاک سرد ای عجب ! این روزگار ، خودخواهی است از ازل تا انتها تنهایی است \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|