ساز دل - ابردل

دلنوشته های من


	ابردل ببار ای ابرک بارانی ول که باشد اشک تو مرحم براین دل مرا دریاب از طغیان باطل که شاید هم بیابم عقل کامل در این ظلمت سرا راهم ببستم به سوگ آرمانهایم نشستم سفرکردم ولیکن برتباهیهارسیدم به امید بهاری بر خزانیها رسیدم کنون ، تنها نجاتم حکم حق است که او بر جملگی درمان درد است ولی من که امیدم بر حبیبست خود آگاهم که بر دردم طبیبست ببار ای چشم من اشک صداقت که او یاری کند هم خود هدایت به خلوت ، اشک و آه و دردودل کن ولی در جمع ، قلبت را خجل کن فقط ، باید صبوری کرد و خندید به روی زندگی ، در را نبندید \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|