ساز دل - من و تو

دلنوشته های من


	من و تو من و تو با همیم اما ز یکدیگر جدائیم به گرداب درون هر دو گرفتار بلائیم تو خود دادی صداقت را به مرداب رها کن آن خطا ، احساس دریاب مرا چون خود تصور کردی ای یار به کیش تو در آمد خوی و پندار به روزی که وصالت شهد شیرین شد به سر تنها ، هوای روز رنگین شد ندانستم که تا دورم ز تو ، نزدت عزیزم ولی فردا زدست شکوه هایت در گریزم به جنجالی درافتادم در آن راه تباهی که خوددرمانده وناچارمیدیدم به چاهی تو نیز از حال من آگاه بودی ولیکن عاشق و شیدا نبودی کنون چشمم ببندم بر دل خویش که با عقلم شوم درمان دل ریش تو تنها با خودت فکر خطر کن ز پیمان دل و عهد وفاداری حضر کن پس از این میروم خاموش و سنگین دل که خودرا دورسازم ز آن دنیای بی حاصل \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|