ساز دل

X

ساز دل

دلنوشته های من


	عید عید آمد و از بوی گل و باد بهاران مستم چشمم به جز از خوبی بر هر چه بدی بستم گفتم که رسیدست عید از غصه و غم رستم با خالق هستی بخش عهدی به درون بستم یارب ! مددی کن تو مرا تا نرود عقل ز دستم من تا ته این ره فقط امید به درگاه تو بستم روزی که بدون تو از عمق درون جستم پرواز نشد حاصل بال و پر خود بستم با عشق نجات تو تا اوج سما رفتم جز لطف و رضای تو دیدم به جهان بستم \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	خاک سرد ای که با بودن تو ، زندگی زیبا شد آنکه با رفتن تو ، این دلم تنها شد دیگران تقدیر را تعبیر رفتن می کنند با همه تنهایی و دیوانگی سر می کنند من همه عشقم به همراه تو رفت زندگی بار حقیقت بست و رفت بی تو من درمانده ای بی جان شدم از غمت همچون غریبان ، گم شدم رفتی و باور ندارم خاک آغوشت گرفت من نمی دانم ، چگونه او تو را از من گرفت باقدمهایت چه کم میشدازاین دنیای سرد تا همیشه هدیه شد برمهربانم خاک سرد ای عجب ! این روزگار ، خودخواهی است از ازل تا انتها تنهایی است \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	میلاد آره ! هر سال واسه میلاد قشنگت هدیه ای ازته قلبم می ذارم مثل اون آبی احساس لطیفت همه تن شعر می بارم می خوام امسال مثل پارسال بازبگم دوست دارم ، عشق منی توی اقیانوس آروم نگاهت غرق شدم ای نازنین ، خود منی مهربونم ! ای برای من رسیده پاکی نور و سپیده روز میلادت مبارک ای همونی که خداوندبرای من تورو نقاشی کشیده روزمیلادت مبارک \|+\| نوشته شده توسط الهام در


	زندگی زندگی نغمه بلبل با گل زندگی شرط شقایق با پل زندگی رنگ حقیقت با نور زندگی ساختن شادی و شور زندگی بال پرنده ، پرواز زندگی ساز نهایت ، آواز زندگی خنده مادر از شوق زندگی گریه نوزاد از طوق زندگی برق ستاره در شب زندگی نا گفته های زیر لب زندگی ابر بهار و باران زندگی عهد میان یاران زندگی عشق میان من و توست زندگی لذت بوسه ، لب توست \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	همراه گاهی با قلمم همراه می شوم و رد پاهایش را روی سرزمین سفید کاغذم دنبال می کنم به گوشه گوشه نهانخانه اندیشه هایم سرک می کشد و با آنها همدرد و هم آواز می شود، روزی با او گفتم: وقتی با تو همراهم و قدم به دنیای سفیدیها می گذارم احساس آرامش و درمان می کنم . خندید و گفت : آخر تو بیمار منی . واقعیت می گفت ، چرا که هنوز از عطر او مست می شوم و در عالم مستی ........... آه که با عمق وجودم چه لحظه ها را لمس می کنم . \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	گل عاشق من،تو را میخوانم ، ای آنکه از فراسوی واقعیت برایم رسیدی .کسیکه امواج درونم مرا به او پیوند داد . و تنها سه چیز از تو طلب دارم : عشق ، صداقت ، وآرامش همراه با یک شاخه گل همیشه عاشق شقایق \|+\| نوشته شده توسط الهام در


	مهربون ! همین روزا میرسی از راه و سفر ........... \|+\| نوشته شده توسط الهام در


	مسافر دوباره بهت می گم ، سلام عزیز خواستنی توخودت خوب میدونی عشقی و دنیای منی دیگه وقتش رسیده بیای و تنهام نذاری جای اون گلهای خشکم ، گل عاشق بذاری میدونم که میدونی ، فقط میخوای بهت بگم که به جز تو ، دوست دارم به هیچکس نمیگم همیشه منتظرت بودم و هستم که بیای نکنه دیر بکنی ، یادت بره ، یه وقت نیای دیگه دل تاب و توان غم دوری نداره خوبه که قلب آدم تو عاشقی کم نیاره مهربون ! همین روزا میرسی از راه و سفر اما اینبار قول بده ، منو با خودت ببر اگه من با تو باشم ، مستی مهتاب میشم مثل چشمای قشنگت ،همه تن خواب میشم پس بیا با هم باشیم تا به قیامت نازنین کسی هرگز نبینه عشق ما رو روی زمین حالا باز میخوام که فریاد بزنم دوست دارم که تو دنیا مثل تو ،هیچکسی رو دوست ندارم \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	قلب پنهان ای تجربه پاکترین عشق نهانی تو معجزه قلب منو فتح زمانی در مدت این دربدری یاد تو بودم پیش تو و آن مهر و وفا گرچه نبودم امروز تو را هدیه فرستاده حبیبم از بهر تو صد شکر کنم نزد طبیبم تنها سخن قلب رئوف تو صداقت ای هدیه نیکویی هر آنچه هدایت تو آمدی از آن سفر دور و درازت دل در طلب شور و شعف بهرنیازت شکرت کنم ای ایزد منان به چنین روز چون گشته کنون زندگیم خرم و پیروز \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	تو مرا بارانی کن \|+\| نوشته شده توسط الهام در


	باران کنار پنجره نشسته ام و نسیمی خنک صورتم را نوازش می کند باران می بارد و غصه های دل آسمان را بر می دارد ، چه محبوبست و عاشق پرور . به عشقبازی برگ درختان و باد که نگاه می کنم به آرامش و احساسشان قبطه میخورم که چه پاکند و زلال و این قطره اشکهای سمایی با آنها چه دوستی نزدیکی دارند حال چرا همین پاکترین اشکهای دنیا آنقدر می بارند و می بارند تا به سیلی عظیم تبدیل می شوند جان می گیرند و ویران می کنند . نمی دانم........................... ولیکن تو مرا بارانی کن . بارانی که می بارد ، تا به آرامش برسد و آرام کند و نه آن باران که طغیان می کند و درهم می شکند \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	\|+\| نوشته شده توسط الهام در


	پاییز پاییز همیشه برایم زیبا بوده و هست وجمله (( خش خش برگها زیر پای عابران پیاده )) را برایم تداعی می کند گاهی احساس می کنم پاییز غم دارد و زیر لب با خود می پرسم چرا خزان نام گرفت ؟ آیا می توان قلبش را شکافت و راز پنهانش را آشکار کرد ؟ شاید به سوگ فصل رفته بهار و تابستان می نشیند . آری ! بهار سبزست و زیبا ، تابستان گرم و زمستان نویدبخش بهار اما پاییز تنها و نگران. ولی با تمام غمهای درونش رنگهای گرم را به من و تو و طبیعت هدیه می کند . پس پاییز هم زیباست ولی او هم ، چون همگان صندوقچه ای در دل دارد از اسرار پنهان که گرامیش می دارد . برگهای خشک آه ! چه اشکها از عاشقان دیده اند و به قطع دلسوختگان پاییز را نوازش کرده اند و چه بسیار دلشدگانی که عکسی از خود را در آن یافته اند همراه با دردی مشترک . پس این فصل زرد سرد نیست \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	شعف چه مسرور و چه خرسندم من امشب از او داغ سخن جویم من امشب تفآل می زنم بر حافظ و بر جمع یاران تلاوت می کنم اشعار او از روح و از جان صفا می بخشدم آن مستی اشعار خیام برونم می برد از خود و زان دنیای اوهام خداوندا ! تو بر این جملگی پایان عطفی که تا آخر به جام زندگی مهری و لطفی مرا امشب عجب لذت فرستادی تو ای دوست به قلب خود شعف بینم از آن روست که بامن این زبان در بی کسی از تو سخن گفت خدا را می توان در دلستانیها چنان جست کنون ، مستم کن از این باده ناب که مادامی بنوشم می، شوم بی عقل بی تاب به مستی ، راستی را پیشه خواهم کرد و زان پاکی ، به خود اندیشه خواهم کرد \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	عزیز تو را می بینم اما چون سرابی ولی بالاتر از خوردن ز آبی تو بر روح من و قلبم نویدی به راه زندگی عشق و امیدی تو را هر جا که باشم در برم دارم اگر در زندگانی صد سفر دارم تو همچون رهنمایی از برایم چه کم باشد اگر شعری سرایم ولی ای نازنینم برگ سبزیست تحفه درویش کنم با این سپاس ، راضی دل خویش همیشه شکرمی گویم خدا را از برایت که بر من هدیه کردی صبر را تابی نهایت \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	شمع عاشق تو ای شمعی که دائم در گدازی به دور از داد و قال و فخر و نازی که در دل آتشی داری فروزان خموشان را چه آگاهی ز سوزان در آن روزی که معشوقی بیفروخت به خشم او دل عاشق چه می سوخت بر آن شد عاشق مجنون بی دل بخواند حال خویش چون شمع خوشدل بگفتا در دل خود ، همچو شمعی در گدازم ولی جانا ، کجا دانی که من غرق نیازم از او آهسته پرسیدم که ای مهد محبت مگرتاپیش ازاین بودت نشانی زبی تابی و محنت چنان با آتش قلبت سخن گفتی تو از شمع که او تنها سکوت است و صفا و گرمی جمع بده گوشت به من ای بی سر و سامان طاهر کنم چشم تو را بینا در این میدان باطل ز عشق و عاشقی سودی نبینی ای عزیز دل جزاینکه عقل خود در آب بینی وهم و بی حاصل بسان شمع سوزان ، فروتن باش و نورانی بگو تنها تو با ستار ، خصوص اسرار پنهانی که او عشق است و معبود و شکیبایی برو این ره که می یابی کمال و رازشیدایی \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	شهرمن خداحافظ بگو ای شهر شیرین و دل افروز تو ای کاشانه من ، عشق جانسوز عزیزانم به دستت میسپارم ای دیار پاکی و دل به سوی سرنوشتم میشتابم به امید نوای حق و باطل زمینت را ببوسم ، ای هوای خوش پس از باران که شاید او رساند پیام عشق من بر جمع یاران تو از روی وفا روزی مرا بازم طلب کن در آن روز به گرمیها مرا غرق طرب کن که من نیز از درون وصلم به آن پاکی خاکم ولی چاره چه جویم بدور از فخر و مال و قلب نا پاکم از اینجا می روم در گوشه ای تنها و آرام رها گردم ز خشم و نگاه خالی و آئینه اوهام طلب دارم ز الطاف سلام آن ماه تابان نباشد جز صفا و عشق و هستی در آن کوی و خیابان خداحافظ تو را ای مهد دیرین و شکر ریز به خاک پاک خود بر گردنم سحری بیاویز \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	\|+\| نوشته شده توسط الهام در


	ابردل ببار ای ابرک بارانی ول که باشد اشک تو مرحم براین دل مرا دریاب از طغیان باطل که شاید هم بیابم عقل کامل در این ظلمت سرا راهم ببستم به سوگ آرمانهایم نشستم سفرکردم ولیکن برتباهیهارسیدم به امید بهاری بر خزانیها رسیدم کنون ، تنها نجاتم حکم حق است که او بر جملگی درمان درد است ولی من که امیدم بر حبیبست خود آگاهم که بر دردم طبیبست ببار ای چشم من اشک صداقت که او یاری کند هم خود هدایت به خلوت ، اشک و آه و دردودل کن ولی در جمع ، قلبت را خجل کن فقط ، باید صبوری کرد و خندید به روی زندگی ، در را نبندید \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|


	من و تو من و تو با همیم اما ز یکدیگر جدائیم به گرداب درون هر دو گرفتار بلائیم تو خود دادی صداقت را به مرداب رها کن آن خطا ، احساس دریاب مرا چون خود تصور کردی ای یار به کیش تو در آمد خوی و پندار به روزی که وصالت شهد شیرین شد به سر تنها ، هوای روز رنگین شد ندانستم که تا دورم ز تو ، نزدت عزیزم ولی فردا زدست شکوه هایت در گریزم به جنجالی درافتادم در آن راه تباهی که خوددرمانده وناچارمیدیدم به چاهی تو نیز از حال من آگاه بودی ولیکن عاشق و شیدا نبودی کنون چشمم ببندم بر دل خویش که با عقلم شوم درمان دل ریش تو تنها با خودت فکر خطر کن ز پیمان دل و عهد وفاداری حضر کن پس از این میروم خاموش و سنگین دل که خودرا دورسازم ز آن دنیای بی حاصل \|+\| نوشته شده توسط الهام در \|